Impas jest spowodowany stanowiskiem Unii Europejskiej i innych krajów rozwiniętych, które wykazują brak woli znalezienia kompromisu z krajami rozwijającymi się. Uda się go osiągnąć, jeżeli kraje rozwinięte zapewnią finansowe wsparcie walki ze zmianami klimatu w krajach rozwijających się, przyjmą ambitne cele redukcyjne i będą bronić nienaruszalności Protokołu z Kioto - obecnie jedynego instrumentu, który może przyczynić się do weryfikowalnej redukcji emisji gazów cieplarnianych na poziomie międzynarodowym.

W Bangkoku udało się skonsolidować tekst negocjacyjny nowego porozumienia, które ma zostać podpisane w Kopenhadze. Nie nastąpił jednak postęp w żadnej ze spornych politycznych kwestii. Wiele zależy teraz od decyzji pojętych na spotkaniach ministrów państw Unii Europejskiej: ministrów finansów i środowiska (odpowiednio 20 i 21.10) oraz głów państw i szefów rządów podczas Rady Europejskiej (29-30.10). Przykład Norwegii, która ogłosiła wczoraj, że przyjmuje cel co najmniej 40 % redukcji emisji do roku 2020 pokazuje, że Europę stać na podjęcie ambitnych zobowiązań.

Zdjęcie: Photo # 31428
UN Photo/Evan Schneider
Cracked Earth in Nature Reserve of Popenguine in Senegal

Codzienne relacje z negocjacji czytaj w Earth Negotiations Bulletin i ECO.

Obejrzyj konferencję prasową Climate Action Network, podsumowującą negocjacje w Bangkoku (ang).

Obejrzyj relacje z negocjacji w Bangkoku organizacji Friends of the Earth (ang).

 Bieżące informacje na temat przebiegu negocjacji na stronie Ramowej Konwencji ONZ w sprawie Zmian Klimatu UNFCCC (ang).